Karanlık - Şiir (Adil Uygur)

KARANLIK

Gençliğimi öldüren o
karanlıklar
Ruhumu korkutan yine onlar
İstemiyorum yaşamak
Olmasın gece…

Kalayım kimsesiz bir yerde
Kimse sürmesin elini bana
Gülmesin yüzüme

Taa ki ben ölünceye kadar.
Düşmüşüm bir yanlış yola
“Nereye yolcu?” diyen yok
Genç yaşımda bedbaht olup
Saplanmışım çamura
“Ver elini…” diyen yok.

Adil Uygur

Paylaş:

noname