Issız Tepeler - Şiir (Adil Uygur)

ISSIZ TEPELER

Ateşimin söndüğü yer
Istırabımın bittiği yer
Gözyaşlarımın dindiği yer
Yeşil otlu ıssız tepeler…
Benim sırrımı saklayan
Hıçkırıklarımı kalbimde
toplayan
Garipler otağı, sessiz tepeler
Tepeye oturur birini beklerim
Öldürecek beni
İnsafsız kederim
Gözlerim yollarda
Umut dolu kalbim
Gelecek diye hep onu
beklerim
Gelse de bir gün
İtiraf edemem
“Seni seviyorum.” diyemem.
Ağlamak yazımmış
Artık gülemem
Sırrım sırdaşım
Issız tepeler.

Adil Uygur

Paylaş:

noname